Mijn hersens zijn vorige week behoorlijk door elkaar geschud toen ik van de fiets viel.
Daarbij lag een groot deel van mijn rechtergezichtshelft (lang woord, onthouden voor scrabble) ook wel open. Dat is nu ook nog het enige dat je kan zien. De hersenschudding is voorbij maar heeft me wel tot zegen geweest.
Het heeft me geleerd meer vanuit het hart te bidden. (Dat is de enige optie die oveblijft als uwe kop te zeer doe om te denken). Ik ben God er dus enorm dankbaar voor.
Stuur door
Dit is niet OK