Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Frits was een held.

 
Frits was een held, en daar kon hij niets aan doen.
Hij was zo geboren. Zijn ouders hadden hem zo opgevoed.
Vaak wilde hij geen held zijn, maar dat ging niet, want hij was het wel.
Toen hij acht was had hij nog tegen zijn moeder gezegd dat hij geen held wilde zijn. Hij wilde veel liever een visser zijn, of een tuinman. Dat had hem vijf dagen kamerarrest gekost. Daarna was hij naar zijn vader gegaan en had hem ook gezegd dat hij geen held wilde zijn. Zijn vader vouwde zijn krant op legde die op de salontafel. "Je moeder had me zoiets als verteld.", zei hij. "Ze zei ook dat ze je er vijf dagen kamerarrest voor gegeven had. Je zou er nu wel niet meer aan moeten denken, zei ze me. Je wilde een tuinman worden, of een visser, zo is het toch hé?"
"Ja papa, dat wil ik.", zei Frits vastbesloten. "Toen we vorige maand die draak wegjoegen uit de tuin van de koning, had ik zoveel bewondering voor de tuinman. Hij liet alle bloemen zo prachtig bloeien, en alles was zo kunstig bij elkaar gezet. Hij had de bomen zo sterk en groot en fier laten groeien. Dat wil ik ook!", zei Frits in zijn hartstocht.
"Zozo," zei zijn vader, "en waarom visser? Heeft dat te maken met de maand daarvoor?"
"Ja!", antwoordde Frits, "toen we het handelsschip begeleidden en bevrijd hebben van die reuze octopus. Op de terugweg ben ik naast ouwe Benny gaan zitten en heb gezien hoe hij viste. Dat is toch geweldig, eten vinden met enkel een draadje en een worm?"
Zijn vader lachte. "Dat is zeker geweldig jongen, maar niet voor jou. Jij hebt heldenbloed in je zitten! En dat heb je net laten zien. Kom maar even op mijn schoot zitten, dan leg ik het je uit."
Frits gehoorzaamde en kroop op vaders schoot. Vader legde een gespierde en behaarde arm rond hem en hield hem liefdevol en stevig vast. Hij kuchte en begon.
"Wij zijn helden jongen, daar kunnen we niets aan doen en daar kunnen we niet van wegrennen. Ik heb het ook geprobeerd." Frits' ogen werden groot van verbazing. "Jaja, zei zijn vader. Toen ik zestien was wilde ik perse een afwashulpje zijn. Het was zo anders dan al dat heldengedoe. Het was exotisch! En dus liep ik weg van huis. Dat was me al gelukt, maar het weglopen van het lot, dat was nog iets anders."
Hij zuchtte, zijn ogen stonden ergens ver weg en in zijn brein speelde zijn herinneringen zich terug af als een al te bekende film. "Ik vond een baantje als afwashulpje, en het ging een tijdje goed, een week of zo, tot plots het restaurant overvallen werd. Ik kon er niet aan doen, het zit in ons bloed, het is te sterk, en ik heb die twaalf man uitgeschakeld met een schotelvod en een sponsje, voordat ze ook maar een schot konden lossen." Zijn vader zuchtte. "Zo is het nu eenmaal met ons, we kunnen er niet aan ontsnappen, zelfs jij niet, je bent er zelfs nu mee bezig.'
"Wat, hoe bedoel je dat?", zei Frits verbaasd. "Er zijn hier toch geen monsters, of bandieten of piraten?" "Nee", zei zijn vader, "maar jij bent na je huisarrest weer direct naar mij gekomen om het hier te proberen en de kans te maken om veel problemen te hebben. Als je zo doorgaat wordt je nog de grootste held van al. Als je er echt in slaagt om het te ontlopen en tuinman te worden, als je het lot verslaagt en ervoor kunt zorgen dat je geen held meer bent ben je er wel weer een. Want jij hebt dan dat gedaan wat geen enkele andere held kon. Dat is wat helden doen, het noodlot uitdagen, verslagen en ermee lachen. Van mij mag je proberen, maar je wordt er enkel een grotere held van, de grootste van allen. En daarvoor heb je training nodig, en dus moet je nog eventjes held blijven, tot je sterk genoeg bent om het lot te verslaan. Tot je slim genoeg bent om de kansen te keren. Dus je moet het nog een tijdje uithouden mijn jongen.", zei zijn vader en zette hem terug op de grond. Frits ging in de zetel zitten en staarde verslagen voor zich uit.
"Dus zo voelt het om geen held te zijn, verslagen en moedeloos", zei hij en zijn vader liet zijn kop koffie vallen van verbazing. Frits was een held, met de nadruk op was.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags